Back to Blog

Column: Kunst in de polder (aug. 2014)

Het was in polders onder de rook van Rotterdam, een zondag, mooi weer, we stapten op de fiets met goede vrienden, we wilden wat van een georganiseerde kunstroute volgen.

Voor ons is kunst een belangrijke inspiratiebron. We lieten ons in het verleden inspireren door grootheden als Dali, Rothko en Willem de Kooning. Het zal duidelijk zijn, het laven aan de kunst ervaren we niet als een straf.

Modeontwerpers houden zich net als architecten en andere vormgevers bezig met toegepaste kunst. Een idee of concept ontstaat in een creatief proces en wordt vertaald naar iets functioneels. Autonome kunst bekommert zich daar niet om. Door het ontbreken van de noodzaak van functionaliteit is er meer vrijheid en worden grenzen overschreden. Dat kan interessant zijn voor toepassingen.

We zagen brede rivieren die traag door oneindig laagland gaan, en belandden in de polder waar onze eerste gepande locatie was, een soort vakantiehuisje verscholen in het groen. Hier exposeerde Aad de Wit, een goede bekende,  zijn unieke schilderijen en beelden en was er werk van anderen. De leeftijd van de exposerende kunstenaars liep sterk uiteen. Van beginnend op de academie tot 70-80. Maar wat ze gemeen hadden was de levensvreugde die van de doeken en sculpturen afspatte.

De locatie was paradijselijk en de kunststukken deden hun uiterste best om de toeschouwer te behagen.  Kunst aan de schutting, aan de muren en ja het kon, het was prachtig weer, midden in het open veld.

De schilderijen in het open veld waren creaties van een stel, Marcella Martha en Gerard ‘t Hart. In een unieke samenwerking  kwamen de doeken tot stand. De biografie liet het leven van een waar kunstenaar zien waar verrassenderwijs ook toegepaste kunst (meubels, interieur) bij hoorde. We vonden z,n levensverhaal en kunst zeer inspirerend.

Omdat we ons voorgenomen hadden ons te beperken tot enkele krenten uit de pap, gingen we verder om nog enkele andere kunstenaars aan te doen. We bezochten een grafisch kunstenaar die zich gespecialiseerd had in polderiek  absurdisme en surrealisme, een erg artistiek uitziend collectief  op een landgoed met mooie buiten-objecten en een beeldhouwster van geometrisch uiterst strakke beelden (denk aan belijning a la Eye Filmmuseum Amsterdam).

Het was een mooie dag. Terugkijkend op het hele gebeuren geeft het grote voldoening te zien hoeveel mensen zich met kunst bezig houden en hoeveel belangstelling daar voor is. Deze atelier kunstroute omvatte 5 dorpen/buurtschappen en meer dan 100 kunstenaars. Bij eerder bezochte kunstroutes in andere regio’s was dit aantal ook niet ongewoon. Uiteraard is het rijp en groen dat er vertoond wordt maar dat lijkt inherent aan de kunst. We realiseerden ons dat een maatschappij waar kunstuitingen zo massaal belangrijk gevonden worden,  niet de slechtste maatschappij is.

Een goed tegenwicht tegen al het negativisme.

David
DORIENDAVID

Back to Blog